De coolste wintersport games 

De coolste wintersport games 2016-07-20T23:06:27
Het is heet wanneer Roy dit schrijft. De mussen vallen van het dak, en wanneer hij deze heeft opgeruimd, kan er afgekoeld worden met de coolste games ooit gemaakt. Kom maar door met die sneeuw en bijbehorende borden.

Tijdens de afgelopen E3 is Steep aangekondigd. Een frisse wind (ha!) in het sport-game genre en iets waarvan we eigenlijk niet meer wisten dat we het nodig hadden. Vroeger speelden we massaal snowboard games, maar ergens in de annalen van de geschiedenis is dit hele genre verloren gegaan. Dat is jammer, want die games waren vaak heel tof. Genoeg reden om even een tripje down memory lane te maken, ook al is dat pad gevaarlijk glad.

 

1080 Avalanche

De GameCube mocht dan wel niet zo populair zijn, maar hij heeft toch wel flink wat pareltjes voortgebracht. 1080 Avalanche is er daar een van. Het is de opvolger van 1080 Snowboarding die in zijn tijd een van de grote was in snowboard game-land. Toegegeven, dat land was niet bijster groot, maar toch. Avalanche was heerlijk arcade met een vleugje realisme. Je voelde de wind zo’n beetje langs je oren suizen wanneer je een piste afdaalde met duizelingwekkende snelheid, en dat is precies wat een goede snowboard game nodig heeft: hard gaan!

De ultieme ingrediënten die deze titel zo smaakvol maken hebben niet alleen te maken met snelheid, maar ook met de looks en feel van de game. Voor een GameCube-titel ziet deze er nog verrassend goed uit! Dat alles is al heerlijk, maar de soundtrack is de kers op de taart en maakt het helemaal af.

 

SSX 3

We gaan van het semi-realisme van 1080 direct door naar de meest arcade snowboard game ooit gemaakt; SSX 3. De hele franchise was al heerlijk arcade, maar SSX 3 was next level. Een backflip maken, kan in iedere snowboard game, maar een driedubbele backflip waarbij je je bindingen losmaakt en rond je lichaam gooit, dát mijn vrienden, dat is episch. Vooral als je die trick nog goed landt ook. Realisme was niet besteed aan de SSX-franchise.

SSX 3 deed al wat Steep nu ook gaat doen; de hubwereld is een hele berg van waaruit je naar verschillende races en events kan boarden. Maar je kan ook de hele berg afdalen zonder ook maar een race te doen. Op zoek naar collectables en andere geheimen kon je al trickend je skills oppoetsen om tijdens races die Super Uber op peil te houden. Ik blijf het gek vinden dat dit SSX-ding niet nog steeds bestaat, hoe vet was dat?!

 

Snowboard Kids

Ik vrees dat velen Snowboard Kids nooit hebben gespeeld, wat jammer is, want het was een soort snowboard-versie van Mario Kart. Deze Nintendo 64 game stamt nog uit de tijd dat games kekke kleurige menuutjes hadden en dat niemand ook maar probeerde te verhullen dat ze een Mario Kart clone maakten. Dat was ook niet nodig, want als je game leuk was, kwam je er wel mee weg.

Snowbaord Kids

Snowboard Kids had eigenlijk alles wat Mario kart ook had, maar dan alleen met sneeuwlevels en minder memorabele characters. Tenzij Slash een onaangekondigde Smash Bros DLC character is natuurlijk, dan slik ik mijn woorden in. Ik weet ook wel dat deze game voornamelijk nostalgische waarde heeft, en vast niet zo goed is als het is in mijn hoofd, maar ja, ik heb dit vroeger maanden gespeeld met vriendjes, en wat mij betreft is een spel dan gewoon goed. er is ook een deel twee uit van deze game, maar ik wil er nu een, graag met next-gen graphics enzo!

 

Mario en Sonic at the Olympic Winter Games (Vancouver 2010)

In een artikel over wintersport-games, mogen we natuurlijk de Winter Olympics van 2010 niet vergeten (die van 2014 wel, die waren klote). En wat is er nu wintersporteriger dan freestyle skiën met Amy Rose of kunstschaatsen met Peach? Niet veel kan ik je vertellen! Minigames doen het altijd wel goed voor Mario en kornuiten, zelfs de teloorgang van Sonic in het algemeen kon weinig doen aan deze gouden formule.

Mario and Sonic at the Winter Olympics

Het was weer een schoolvoorbeeld van wat de Wii groot maakte, degelijke motion controls die jou en je vrienden uitdaagde tot een punt waarop je elkaars hoofd in wilde slaan met een ijshockeyschaats, maar dat hoort erbij.

 

Shaun White Snowboarding

‘Wat Tony Hawk kan, kan ik ook.’ Dat is wat Shaun White gedacht moet hebben. De Snowboardlegende wilde de wereld opnieuw voorstellen aan snowboarden en daarbij natuurlijk een aardig zakcentje verdienen. De game probeerde een beetje de stijlen de mixen van 1080 en Tony Hawk Skateboarding, maar dit recept resulteerde in een hele middelmatige game. Een game met weinig imposante afdalingen en een net-niet-soundtrack. En daar staat je naam dan op…

Het gevoel van snelheid was zo goed als niet bestaand en dat is nogal belangrijk in een downhill snowboard game. Ook al zit je veilig in je veel te warme kamer, je wil hard gaan. Je wil poedersneeuw tegen je scherm aan zien en je wil dat je tegenstanders onderuitgaan. Het is jammer dat Shaun White Snowboarding dit allemaal net niet had. Het scheelde niet veel of de beste man had een leuke franchise in handen.

 

Steep

Ik weet dat Ubisoft nogal een handje heeft van veel te mooie dingen beloven en vervolgens een halfbakken product afleveren, maar voor nu ben ik nog even hyped voor Steep. Pas toen ik de beelden zag op de E3 besefte ik me dat ik dit soort games mis. Simpelweg keihard van een berg glijden is soms precies wat een mens nodig heeft om een volledige staat van zen te bereiken. En als je snowboarden nou niet heel cool vindt, of niet hard genoeg vindt gaan, dan kan je met je wingsuit zo’n beetje door de geluidsbarrière knallen.

Steep

Mocht je nu niet zo’n fan zijn van die nek brekende snelheden, dan kan je ook een stukje paragliden over een enorm uitgestrekt berglandschap. Iets dat SSX 3 eerder al deed, alleen is de drop-in/drop-out multiplayer in Steep erg prettig. Al ben ik persoonlijk meer van schelden met vrienden tot je elkaar de kop in wilt slaan met een ijshockeyschaats. Ubisoft, als je dit leest, doe me dan een plezier, en zorg dat Steep ook echt heel leuk is om te spelen. De wereld is eraan toe.

 

In het dagelijks leven ben ik niet zo’n snelheidsduivel, maar zodra mijn virtuele personage op een bord staat, dan ben ik niet te stoppen. En door het schrijven van dit stuk voel ik me alvast een stuk koeler.

REACTIES (19) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord