De 10 ergste vrienden om tegen te gamen 

De 10 ergste vrienden om tegen te gamen 2016-02-13T15:55:08
Multiplayer is de bom, en gamen met je vrienden is een van de chillste sociale activiteiten die er is. Of nouja, dat is het zolang je met leuke mensen speelt. Leuke vrienden kunnen namelijk verschrikkelijke gamers zijn. Steven vond dat het weer eens tijd werd voor een feest van herkenning en zette iedereens minst favoriete gamers op een rij.

10. De “ik heb wel wat beters te doen met mijn leven”-gamer

Nummer 10 is over het algemeen behoorlijk fanatiek, maar wanneer dit fanatisme niet beloond wordt met het winnen van een potje gaat er een knop om. Wanneer deze om is, verandert deze gamer plots in een gedesinteresseerde luilak. Wanneer het duidelijk wordt dat ze door een gebrek aan oefening of vaardigheid niet kunnen winnen is opeens de tegenstander veel te vel bezig met games. In ieder geval heeft de gamer in kwestie duidelijk wel wat beters te doen, zoals “Vet veel chicks regelen” of “Nouja, je weet wel, andere dingen, ofzo”.

 

9. De “ik heb dit spel veel te lang niet gespeeld”-gamer

Toegegeven, dit is een pijnlijke. Wanneer je ooit goed bent geweest in een game is het pijnlijk om toe te moeten geven dat je dat niet meer bent. Wanneer je na jaren weer eens een potje Mario Kart Double Dash speelt en genadeloos afgemaakt wordt door iemand die je altijd kon verslaan, dan doet dat pijn. Al die uren Mario Kart 8 lijken dan opeens nutteloos. Maar het is de kunst dit te accepteren en niet bij elke fucking bocht en elk fucking item door de kamer te brullen dat het ZO ENORM anders is dan Mario Kart 8 en dat je dit ECHT NIET MEER gewend bent.

 

8. De “dit is geen echte game”-gamer

Gamers hebben onderling nogal wat strubbelingen en competities. De consolewars, de onderlinge genrehaat en franchisefitties zijn hier allemaal mooie voorbeelden van. Wanneer je dan ook een multiplayer game tegen een vriend speelt die eigenlijk niet echt van het genre in kwestie houdt, ben je altijd de sjaak. Voorop de tong ligt bij deze gamer zijn afschuw voor de games die jij leuk vindt en zijn onbegrip voor waarom je er tijd in steekt. Als deze gamer dan vervolgens verliest van je is de reactie er altijd eentje die niet alleen jouw skills, maar het volledige genre van games onderuit tracht te halen. Respawn nou maar, lul.

 

7. De “ik doe wel een beetje rustig aan met je”-gamer

Kleinerender wordt het niet. Gamer nummer 6 bedoelt het vaak goed, en heeft in veel gevallen ook een punt. Wanneer je bijvoorbeeld speelt met iemand die nooit een game speelt of voor het eerst een controller vasthoudt, dan kan het wel eens leuk zijn om niet over iemand heen te walsen. Wanneer je dit echter bij een medegamer doet dan trap je gewoon op zijn pik. Een pik die kennelijk zo lang is dat je er op kan trappen. Neem je tegenstander serieus, dan voorkom je een hoop gezeik.

 

6. De “mijn eigenwaarde hangt af van het winnen van dit potje”-gamer

Ik speelde ooit een potje FIFA tegen iemand in een kantine waar niemand zat. Deze persoon speelde het spel overduidelijk vaker en ik niet. Dat was geen probleem, want ik vond het al lang tof dat ik mijn pauze even een potje kon gamen. Het werd echter al vrij snel duidelijk dat “winst” in elk opzicht zo’n fundamenteel deel van het bestaan van deze jongen was, dat verliezen van mij de complete instorting van zijn zelfbeeld zou veroorzaken. Elke keer dat hij tegen me scoorde (het werd uiteindelijk 3-1) sloeg hij een kreet uit en wees hij met zijn vinger de kantine in, alsof hij met een denkbeeldige vriend de finger guns deed. De uitgebreide verslaggeving van het potje aan onze collega’s daarna was daarna was kennelijk de bevestiging die hij nodig had, want daarna kon hij weer vrij normaal tegen me doen.

 

5. De “wat kan mij het ook schelen”-gamer

Nummer 5 lijkt erg op nummer 8, maar is anders in het opzicht dat deze gamer zich niet beperkt tot één soort game. Het zijn vaak gamers die wat minder vaak spelen en die zichzelf voor het gevoel van verlies in bescherming proberen te nemen door van meet af aan te doen alsof het ze allemaal gestolen kan worden. In het geheim tasten ze af of ze een kans hebben om te winnen. Zo ja dan lopen ze vaak het risico om een nummer 2 te worden. Wanneer ze er achter komen dat ze inderdaad geen kans maken blijven ze in deze luchtige, verheven positie hangen en halen ze met zorg al het bloed onder je nagels vandaan.

 

4. De “jij speelt altijd met stijl X”-gamer

Deze feature is geschreven als ode aan mijn broertje, en hoewel ik me ongetwijfeld aan alle zonden in dit lijstje schuldig heb gemaakt is deze mijn hoofdzonde geweest. Als je dit leest - hee pik! Ik scheel een paar jaar met mijn broertje, en toen we nog bij onze ouders woonden speelden we uren achtereen Super Smash Bros. Melee. Als grote broer ben je gewend in alles van je jongere huisgenootjes te winnen, want je bent ouder. Daarnaast is twintig centimeter lengteverschil op die leeftijd het equivalent van power armor. Het kwam echter met grote regelmaat voor dat ik tijdens het gamen in de pan gehakt werd door mijn jongere evenbeeld, en dat kon ik niet verkroppen.

Logischerwijs was mijn broertje dus niet alleen laf in zijn speelstijl, hij gebruikte altijd dezelfde techniekjes en trucjes waardoor het “echt totaal niet leuk” was om tegen hem te spelen. Dit zei ik natuurlijk zodat hij zich hier schuldig over zou voelen en zich vervolgens meer in mijn comfortzone zou begeven zodat ik de hele tijd dezelfde techniekjes en trucjes op hem los kon laten. Guilty as charged. Dus, voor eens en voor altijd: sorry bro!

 

3. De ragequitter

‘Nuff said.

 

2. De “het ligt aan de omstandigheden”-gamer

Er is voor nummer 10 altijd wel een reden te vinden dat hij verliest, en het is nooit het gebrek aan eigen skills. Het is eigenlijk best knap. Met finesse en een uitgekiende creativiteit weet deze gamer altijd een reden te bedenken voor het verliezen van een potje. Hiermee probeert hij de winnaar het gevoel van overwinning te ontnemen, en zijn eigen gevoel van verlies te verlichten. Of het nu een stofje in zijn oog is, of een baby die een continent verderop moet niezen, het is nooit zijn eigen schuld.

 

1. De stijlloze winnaar

Slechte verliezers zijn kut, maar stijlloze winnaars zijn nog veel erger. Winnen is een voorrecht en een precaire aangelegenheid voor de verliezer. Ja, je bent de baas. En ja, dat maakt je inderdaad in elk opzicht een superieur mens, maar dat hoef je er niet in te wrijven. Neem het dus met waardigheid, baklap.

REACTIES (58) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord