Dark Souls 3: het n00b-dagboek van Graddus 

Dark Souls 3: het n00b-dagboek van Graddus 2016-04-25T14:40:34
Te lastig? Te frustrerend? Te hipster? Wat de reden ook is, op één of andere manier heeft het tussen Graddus en Dark Souls nooit geboterd. Toch geeft onze Amsterdamse wansmaakman die shit graag een tweede kans. Hij houdt er zelfs een dagboek voor bij...

Dag één

Vrijdag, 18:30 - Het is vreemd. Bizar, bijna. Want hoewel ik een sucker ben voor sfeervolle, uitdagende RPG's, was ik na wat uurtjes Dark Souls en een Let's Play van deel twee helemaal klaar met die serie... Maakt Dark Souls 3 me dan definitief fan? De prachtige middeleeuwse main theme zet in ieder geval direct de toon. En hoewel het verhaal over Lothric en de Lords of Cinder lichtelijk langs me heengaat, heb ik er fokking zin in!

Ga ik voor een Assassin? Een Sorcerer? Of toch gewoon een Knight? Ik kies voor het laatste: als Dark Souls-n00b is dit niet het moment om exotisch te gaan doen.

Vrijdag 18:55 - Nadat ik op een soort kerkhof ben gedropt, kijk ik onwennig om me heen. Hoe werkt het ook alweer? Gelukkig staan er her en der boodschappen op de grond, waarin de controls herhaald worden. Handig! Op het moment dat ik de eerste vijand spot, raak ik echter toch weer in paniek. Fuck, wat was aanvallen?!? In een reflex druk ik op R1, en de zombie-achtige verschijning stort ter aarde. YES! Ik ben de bom!!!

Ik besluit dat ik wel een kopje koffie heb verdiend...

Graddus

Vrijdag 19:22 - Een stuk of vijftien gemaskerde zombies verder, arriveer ik bij een gigantische, geknielde ridder. Mijn hart klopt in m'n keel. Wat is dat? Een standbeeld? Een baas? Onder zijn schouder spot ik een zwaard. Ik trek eraan, en de figuur begint te bewegen. Oeps, foute boel! De Judex Gundyr is wakker en ik ren voor m'n leven. Niet dat dat veel uitmaakt: na drie ferme klappen verschijnt voor het eerst die iconische boodschap in beeld: 'YOU DIED'... Ik slik. Seriously? Hoe ga ik dit monster ooit verslaan?

Nog maar een keer dan, en ditmaal merk ik dat de Judex kwetsbaar is wanneer-ie net heeft aangevallen. Hmmm, met welke knop lock je ook weer? Ohja, rechterstick klikken. Al dodgend en slashend breng ik langzaam zijn health naar beneden. Ik heb 'em nu bijna! Eén klap no... YOU DIED.

RAAAAAH!!!

Judex Gundyr

Vrijdag 20:27 - Vier pogingen en een hoop frustratie later legt de Gundyr eindelijk het loodje. Damn, zo bevredigend! Bovendien heb ik me voorgenomen dat ik me niet meer gek laat maken, hoe hard deze game me ook fokt. Door gerushed en ongeconcentreerd te spelen, maak je het immers alleen maar erger.

Inmiddels ben ik bij de Firelink Shrine: één stap verwijderd van Lothric. Of tenminste, dat denk ik... Per abuis geef ik een vriendelijke NPC een tik en die vindt dat niet leuk. Vechten heeft weinig zin; die gast is gewoon veel te sterk. Dus sterf ik. En sterf ik. En sterf ik nog vijf keer.

Er knapt iets.

KUTSPEL!!! Waarom leg je ook NIKS uit? Hoe kon ik dat nou weten? Met pijn in mijn hart realiseer ik me dat ik waarschijnlijk het beste helemaal overnieuw kan beginnen...

Vrijdag 22:45 - Gelukkig gaat het ditmaal veel sneller - ik versla de Judex Gundyr zelfs in één keer! Nadat ik dan eindelijk in Lothric ben aangekomen, besluit ik dat het mooi is geweest voor vandaag.

Firelink Shrine

                             

Dag twee

Zaterag 13:05 - Alhoewel mijn herintroductie met Dark Souls niet helemaal vlekkeloos verliep, heb ik toch het gevoel dat ik veel geleerd heb, progressie heb gemaakt. Daarnaast: het is een nieuwe dag, vol nieuwe inzichten en nieuwe energie. Kom maar door!

Zaterdag 13:15 - Ik hap naar adem. Lothric is oprecht één van de meest indrukwekkende videogamewerelden die ik ooit heb gezien - helemaal nadat ik een verrekijker vindt. De vijanden geven me ook alle tijd voor sightseeing, aangezien de meeste van hen in een soort trance aan het bidden zijn. Helaas maakt het één en ander me roekeloos. Met ruim 5000 souls in mijn bezit, word ik verrast door een monster in een kist. Argh! Die zieltjes moet ik hoe dan ook terugkrijgen. En snel een beetje!

Maar zo werkt het niet in Dark Souls. Elke seconde zonder respect voor je tegenstander, is een seconde teveel. Helemaal wanneer je ook nog te greedy bent om je Estus Flask te gebruiken.

Mijn dood is even onvermijdelijk als voorspelbaar. Ik kan wel janken...

Graddus

Zaterdag 16:37 - Na veel vijven en zessen heb ik eindelijk weer een respectabel aantal souls bij elkaar. Ik voel me goed. Sterk. Maar ditmaal niet overmoedig. Ik begin inmiddels te begrijpen waar het in Dark Souls om draait: een flinke dosis souplesse, gekoppeld aan geduld en doorzettingsvermogen. Dus doe ik geen domme dingen meer. Zodra ik ongeveer drie- à vierduizend souls heb, ga ik terug naar Firelink Shrine om te levellen.

Zaterdag 20:24 - Weet je, ik denk dat ik er klaar voor ben. Klaar voor die eerste, echte boss die mede-n00b Tjeerd nog zulke problemen gaf.

*Wat zeg je schat? Meehelpen afwassen? Grrrmbl... okééé!*

Morgen dan maar...

Dark Souls 3

                   

Dag drie

Zondag 18:25 - Vandaag moet het gebeuren. Vandaag moet die eerste fokking baas van Dark Souls III het loodje leggen. En dat GAAT gebeuren - hoe laat het ook wordt!

Zondag 18:26 - Ik ben gisteren vooral bezig geweest met souls verzamelen, en ik merk dat dit zijn vruchten afwerpt. De meeste vijanden gaan in één à twee klappen neer. Ook heb ik een vette Battle Axe die niet alleen dikke damage doet, maar tevens 100 punten aan 'Dark'. Geen idee wat dat is, maar het klinkt cool! Er zijn trouwens wel meer dingen waar ik - zelfs nu, na twee dagen spelen - nog geen kont van begrijp: Ember, Homeward Bones, Raw Gems...

Maar fok het. Da's voor later. Voor nu focus ik me op mijn taak: de eerste eindbaas.

Zondag 19:44 - Het gaat lekker. Met de standaardmonsters heb ik geen moeite meer en zelfs die ridder-achtige paladijnen die eerder nog onverslaanbaar leken, zijn geen match voor m'n trouwe bijl en schild! Toch, de spanning die het gevoel van rondlopen met een paar duizend souls met zich meebrengt, tezamen met het altijd aanwezige gevaar roekeloos te worden en op tilt te slaan, blijft aanwezig. Het houdt me scherp.

En da's maar goed ook... Want daar, op een soort pleintje, spot ik plots een reusachtig schepsel met een nog reusachtiger zwaard. Een soort Judex Gundyr 3.0... Zou dat hem zijn? De baas die me definitief ontmaagd? Nee, toch niet: hoewel het monster er bijzonder indrukwekkend uitziet, kan ik redelijk eenvoudig langs hem sneaken. De échte eindbaas kan echter niet ver weg meer zijn...

Zondag 20:01 - Hebbes! De Vordt of the Boreal Valley staat tegenover me en is minstens twee keer zo groot als alles wat ik tot nog toe heb gezien.

Maar angst? Dat niet. Alle ellende die ik de afgelopen twee dagen heb meegemaakt, heeft me zelfverzekerd gemaakt. Als een gepokte en gemazelde oorlogsveteraan die het allemaal al een keertje heeft meegemaakt. En dat blijkt. Met vijf Estus Flasks en het besef dat de Vordt er niet tegen kan wanneer je vlak onder hem staat, is het gevecht binnen twee minuten afgelopen. Zonder dood te gaan!

Kom maar op, Dark Souls III! Ik lust je rauw... 

Graddus

REACTIES (23) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord