Assassin’s Creed III: Wie de F is Desmond Miles? 

Personalia

Naam: Desmond Miles

Leeftijd: 25 jaar

Eerste optreden: Assassin’s Creed

Prestaties:

-Kan Eagle Vision gebruiken en leerde z’n assassin skills via een computerprogramma, Matrix-style!

-Kreeg het equivalent van een herseninfarct maar werd weer beter dankzij een computerprogramma, Matrix-style!

-Heeft een kick-ass familiestamboom

-Wordt ingesproken door Nolan North

Hobbies: Chillen in de Animus, Adam Sandler nadoen

Voor wie Assassin’s Creed III z'n eerste deel in de serie wordt; Desmond Miles is de lijm die het hele verhaal (min of meer) bij elkaar houdt. Alle assassins op de doosjes zijn voorouders van hem die via een computerprogramma, genaamd de Animus, uit z’n DNA geput kunnen worden. Op deze wijze haalt Desmond uit zijn onderbewustzijn hun herinneringen naar boven, al moet hij wel moeite doen om ze te ‘synchronisen’. Zijn avontuur is aardig episch geworden in de loop der jaren, dus laten we snel beginnen! Let daarbij wel op SPOILER ALARM ROOD, mocht je de vorige games niet gespeeld hebben!

Assassin’s Creed: de ontvoering

Desmond Miles is nog een groot mysterie in de eerste Assassin’s Creed, maar ten bate van de chronologie begin ik met wat info dat pas in Revelations onthuld werd. Desmond is opgegroeid op het Amerikaanse platteland in een assassin den die hij ‘The Farm’ noemt. Van kinds af aan werd hij getraind door zijn vader en gewaarschuwd dat zijn orde een geheime oorlog voert met de Templars. Denkend dat zijn familie uit een stel aluminiumhoedjes bestaat, neemt Desmond als 16-jarige de benen en begint hij een leven in New York.

Als 25-jarige wordt hij echter vriendelijk gekidnapt door Abstergo Industries, een big ass conglomeraat dat geïnteresseerd is in zijn DNA. Meer vertelt Warren Vidic hem niet, de gestoorde geleerde die in deel 1 dienst heeft. Desmond wordt gedwongen om de herinneringen van zijn voorouder, Altaïr Ibn-La’Ahad, mee te maken. Eerst denkt hij dat het alleen gaat om een assassin die een serie moorden moet uitvoeren in de tijd van de Kruistochten, maar al gauw gebeurt er weirde shit. Niet alleen begint Altaïrs mentor vreemd te doen, uit emails van Vidic die je tussen sessies door kan lezen, blijkt dat Abstergo naar iets zoekt. Ondertussen weet Desmond ook al dat Abstergo de nieuwe versie van de Templar Order is en dat hij niet de eerste is die ontvoerd en gedwongen werd de Animus te gebruiken.

Het ‘iets’ dat de Templars zoeken, is de Apple of Eden, een gouden bol met bovennatuurlijke krachten, á la The One Ring. Altaïr vecht met zijn meester om het voorwerp maar niet voordat de Apple een wereldkaart toont met de posities van alle ‘Pieces of Eden’. Want dat konden Apples toen ook al! 

Vidic heeft gevonden wat hij zocht en vergadert in een achterkamertje hoe hij Desmond moet lozen. De game eindigt met dat Desmond opeens Eagle Vision kan gebruiken. Later wordt uitgelegd dat dit door het Bleeding Effect komt, dat intensieve Animus gebruikers vaardigheden geeft van hun voorouders. Dit kan gebruikers echter ook krankzinnig maken, zoals blijkt uit de cryptische waarschuwingsteksten die Desmonds voorganger in z’n eigen bloed op de muren heeft getekend en dat nu door Eagle Vision zichtbaar is! Cliffhanger!

Assassin’s Creed II: de rebellen

Jep, de verwachtingen voor deel 2 waren aardig hoog na dat einde. Vidic heeft eindelijk besloten hoe hij van Desmond af kan komen, maar schokkend genoeg valt zijn assistente hem aan. Lucy Stillman is een undercover assassin en ontsnapt samen met Desmond uit Abstergo’s hoofdkwartier.

In een verlaten pakhuis introduceert ze een team eigenzinnige personages met wààààcky persoonlijkheden die Desmond introduceren met de Animus 2.0; een geavanceerder model dat de meer vrije gameplay van ACII verklaart. Desmond moet via het leven van een andere voorouder erachter komen waar een andere Apple of Eden verstopt is. Dat wordt Ezio Auditore da Firenze, die de dood van zijn vader en broers wil wreken. Rodrigo Borgia blijkt de schuldige te zijn en werkt samen met de Templars, dus Ezio heeft redenen genoeg om zijn strottenhoofd open te snijden. Voordat ze echter dicht genoeg kunnen komen bij Borgia, wordt hij uitgeroepen tot motherfucking Paus! In een laatste eindstrijd binnenin de Sixtijnse Kapel, onthult Rodrigo een tweede goddelijk voorwerp: The Staff of Eden. Na een bad-ass gevecht (voor zover een knokpartij met een dikke gast in een jurk bad-ass kan zijn), onthult Borgia dat de Staff gecombineerd met een Apple of Eden, de deur opent naar een ‘Vault’, waar Vaticaanstad bovenop gebouwd is. Hier schemert Ubisoft voor het eerst door wat Desmonds uiteindelijke lotsbestemming is.

Ezio vindt onderin de Vault een hologram van een vrouw in futuristisch kleding. Ze noemt haarzelf Minerva en blijkt inderdaad de gelijknamige godin te zijn die de Romeinen vereerden eeuwen eerder. Ze noemt Ezio slechts een profeet en voor het eerst in de serie breekt een personage de vierde muur door direct met Desmond te praten. Ze is een van de laatste overlevenden van de ‘First Civilization’ die het mensenras schiep en een oorlog met hen voerden in de oudheid. De mensen wonnen, maar alleen doordat de ‘goden’ met veel minder waren, vanwege een wereldwijde ramp die eerder voltrok.

Logischerwijs is Desmond totaal verward als de memory eindigt. Er is echter geen tijd om na te praten, want Abstergo en Vidic hebben hun locatie gevonden. Halsoverkop verlaat team Desmond het pakhuis, op weg naar een andere schuilplaats.

Assassin’s Creed: Brotherhood: de vlucht

Voordat de memory in deel 2 eindigde, raakte Minerva Ezio’s Apple of Eden aan en voegde ze er de locaties van andere Vaults aan toe. Aangezien het de enige aanwijzing is, en Desmonds teamleden uitleggen dat de oorlog tegen de Templars aardig kut verloopt, wordt opnieuw in Ezio’s verleden gedoken.

Rodrigo Borgia is verslagen maar ontsnapt aan het begin van Brotherhood. Ezio ziet geen kans om hem achterna te gaan en keert terug naar z’n woonplaats, Monteriggioni. De volgende dag wordt hij echter wakker met een heel fucking leger voor de poort. Rodrigo is lang niet de ergste Borgia en z’n hele verrotte familie staat al gauw op Ezio’s stoep. Ze eisen de Apple of Eden terug en de assassin weet halsoverkop te vluchten met z’n moeder en zus. Eenmaal in Rome aangekomen, begint Ezio de tegenaanval en start een nieuwe oorlog tegen de invloedrijke Borgia-familie.

Desmond weet uiteindelijk na veel omwegen de Apple terug te brengen in de handen van Ezio. Het wapen werkt in zijn handen bovennatuurlijk goed, wat nieuwe vragen creëert over Desmonds afkomst. De Apple traceren ze terug naar een tweede Vault, die verstopt is onder het Colosseum van Rome. Team Desmond had zich al verstopt in het hedendaagse Monteriggioni, dus de reis is relatief gauw gemaakt. Net als in de eerste Vault, treft het viertal een hologram van een Romeinse godin aan, Juno deze keer. Haar boodschap kan alleen Desmond horen en is nog cryptischer dan die van Minerva, orakelend over de ramp uit de oudheid die bijna al het leven wegvaagde, dat de Pieces of Eden leiden naar de enige oplossing en dat de ramp in de toekomst voorkomen moet worden om de mensheid te redden. Lekker gezellig allemaal.

Brotherhood eindigt met dat Desmond eindelijk Ezio’s Apple of Eden bemachtigt. Juno neemt via het voorwerp echter Desmonds lichaam over en dwingt hem z’n hidden blade in Lucy Stillman te steken… en niet op de seksuele dubbelzinnige manier. De assassin heeft in de loop van deel 2 en Brotherhood romantische gevoelens voor haar gekregen en Juno acht dit als een bedreiging voor het einddoel. Bovendien, iets dat blijkt uit een plottwist in Revelations als je Desmond's Journey op Animus Island helemaal afmaakt, moest ze dood omdat ze een Templar is! *insert dramatic prairie dog*

Lucy raakt dodelijk gewond en Desmond verandert in een kasplantje. Tijdens de credits horen we dat hij opnieuw aan de Animus wordt gekoppeld en dat dit de enige manier is om z’n hersens niet te frituren. Wordt vervolgd…

Assassin’s Creed: Revelations: de mindfuck

En wel hier! Revelations is het einde van de ‘Ezio Trilogy’ maar net als Brotherhood blijft Desmonds avontuur de rode draad. Onze kasplant wordt wakker op een verlaten eiland in de Animus, met de originele naam ‘Animus Island’. Daar komt hij Subject 16 tegen, zijn voorganger uit het eerste deel die constant verborgen boodschappen achterliet binnenin Desmonds DNA. Door het Bleeding Effect zijn de laatste overblijfselen van zijn persoonlijkheid overgeheveld naar het onderbewustzijn van onze hoofdrolspeler… wat helemaal niet fucked up is.

Subject 16, of Clay Kacmarek, is psychologisch nog verwarder dan Desmond zelf, maar weet voldoende uit te leggen over de staat waarin ze zich verkeren. Ze zitten op het moment gevangen in de Animus omdat de herinneringen door elkaar zijn gaan lopen en eerst ontward moeten worden. Deze ‘Synch  Nexus’ geeft de Animus de kans om Desmond weer uit z’n coma te helpen. Daarvoor moet hij echter wel de laatste herinneringen van Ezio en Altaïr boven water halen. Gelukkig startte Ezio op z’n vijftigste nog een zoektocht naar de geheime bibliotheek van Altaïr, dus alles kan opgelost worden voor etenstijd!

Het avontuur dat volgt heeft verder weinig met Desmonds strubbelingen te maken en is vooral een mooie afsluiter van de levensverhalen van Ezio en Altaïr. Van die laatste krijg je een aantal missies, die nog even zijn strijd tegen de Templars na deel 1 uittekent. De schat binnenin de bibliotheek is al gauw duidelijk: de Apple of Eden van de eerste game, waarop de locatie van de ‘Central Vault’ staat, de plek waar alle researchdata van alle Vaults ter wereld heenging, en waar Desmond de redding van de mensheid vindt.

Ezio opent de kluis aan het eind en brengt zijn laatste eer aan het stoffelijk overschot van Altaïr. De Apple of Eden laat hij echter liggen, wetende dat Desmond het vanaf daar verder kan redden. De bol activeert en toont Jupiter, de Romeinse oppergod.

Eindelijk vallen de puzzelstukjes in elkaar en blijkt dat de ramp die de First Civilization bijna uitroeide, een zonnevlam was. Jupiter toont Desmond hoe de futuristische steden in puin veranderden. De overlevenden schiepen de mensen om hun beschaving weer op te bouwen. Adam en Eva, de eerste man en vrouw volgens de Bijbel, begonnen echter te rebelleren en een oorlog tussen de werkers en de goden brak uit. De uitkomst is bekend, maar de laatste van hun soort bleven doorwerken aan een oplossing voor toekomstige zonnevlammen. Zes oplossingen in zes Vaults werden uitgewerkt, maar geen van hen waren succesvol. De enige echte oplossing is te vinden in de Central Vault… verborgen op het continent Amerika.

Het moment dat Desmond deze informatie krijgt, treedt de Synch Nexus in werking. Zijn bewustzijn wordt echter bijna gewist door de Animus, maar Subject 16 offert zich op het laatst op om hem te redden. Eenmaal wakker geworden, blijkt zijn vader, William Miles, zich bij het team gevoegd te hebben. Tot zijn verrassing hebben ze Desmonds lichaam al teruggebracht naar Amerika, waar het laatste deel van de zoektocht zal plaatsvinden!

Assassin’s Creed III: de verwachting

Niet iedereen is fan van het verhaal van Desmond Miles en op zich geef ik die mensen geen ongelijk. Het was verdomd moeilijk om het hele plot tot een beetje begrijpelijk niveau te destilleren hierboven. Toch heeft Ubisoft bevestigd dat de scènes in de ‘realiteit’ het talrijkst zullen zijn in Assassin’s Creed III, voornamelijk omdat het de afsluiter van Desmonds trilogie wordt.

Dankzij het Bleeding Effect, kon je in eerdere delen ook al aardig stunten met de hoofdrolspeler, dus wellicht dat deel 3 je ook echt assassinations met Miles laat doen. Verder valt er alleen maar te speculeren over de rol van de Templars in het nieuwe avontuur. Je wordt al sinds Brotherhood in het donker gehouden over hoe het in de globale oorlog eraan toegaat. En de belangrijkste vraag: waarom keert Desmond opnieuw terug in de tijd naar wéér een voorouder? Is het omdat hij toch niet exact de locatie van de laatste Central Vault weet? Moet je weer sleutels zoeken, of zeven sages in zeven dungeons verslaan zodat er een regenboogpad ontstaat?

Vanaf morgen kunnen we het eindelijk zelf ontdekken. Dat ik over het plafond ren van anticipatie, zou een understatement zijn!