Assassin’s Creed III DLC – The Infamy Review 

Assassin’s Creed III DLC – The Infamy Review 2013-02-21T11:48:29
PeterKoelewijn houdt van Assassin’s Creed III, dromen en rondlopen met een muts gemaakt van wolf. Dus wie kan er beter een testritje maken met Connors koortsdroom DLC, The Infamy, ?

Er is de afgelopen maanden erg veel geschreven over Assassin’s Creed III en niet alles was even positief. Sommigen beschreven de game op – naar mijn mening – de ergste manier die je kan verzinnen: saai! En toegegeven, mijn persoonlijke hoogtepunten met Connors avontuur lagen ook zelden in de story missions. Ik had veel meer plezier met het zoeken naar schatkaarten op exotische locaties, het jagen op groot wild, volgen van indianenverhalen (no pun intended) en het uitbreiden van mijn landgoed door varkens in een hok te jagen. Hmm, bij nader inzien was die laatste best kut. Maar net als Minecraft of Skyrim is Assassin’s Creed III een game waarin je het avontuur zelf een beetje moet opzoeken. Dat niet alle diehard fans daarop zaten te wachten, begrijp ik volkomen.

Misschien dat die mensen het eerste DLC hoofdstuk van The Tyranny of King Washington wel vet vinden. Niet alleen Connor zelf keert namelijk terug naar zijn roots…

The Infamy

Frontale aanval

Het eerste hoofstuk, The Infamy, begint met de meest explosieve opening van alle Assassin’s Creed-games. De hele Frontier staat in de fik, allemaal omdat de krankzinnige koning George Washington met een groot leger op Connors geboortedorp afstormt.

In deze koortsdroom leeft Connors moeder nog en is ze militanter dan ooit. Ik vermoed dat Ubisoft zich de kritiek op het trage begin van ACIII ter harte heeft genomen, het achtergrondverhaal over Washingtons staatsgreep wordt tussen de eerste missies en een heleboel geren verteld. Persoonlijk vind ik het een beetje onhandig gedaan – Washington die een Apple of Eden scepter rondzwaait als Sauron in de Lord of the Rings proloog, heeft uitleg nodig – maar het greep toch m’n aandacht. Bovendien komt het verhaal in een lagere versnelling na de eerste paar missies, wanneer de titel van dit episodische avontuur eindelijk verschijnt.

Een boom

Een paar maanden gaan voorbij terwijl Connors indianenbroeders hun wonden likken. Het stamhoofd ziet geen andere uitweg voor Washingtons uitroeiingslag dan een verboden brouwsel te creëren. Een die krijgers bloeddorstig maakt en de krachten van dieren geeft. Connor moet schors van de spirit tree halen en het extract opdrinken voor hij toegang krijgt tot de nieuwe powers.

Vanaf hier laat de game eindelijk je hand los en kun je de vernieuwde Frontier verkennen. Naast dat er nu een enorme rode boom staat, zijn veel dorpen met de grond gelijk gemaakt. Nieuwe sidequests dienen zich dan ook aan in de vorm van bedelaars eten geven en slavenkaravanen tegenhouden. Beide taken bieden weinig uitdaging en de rondslingerende kistjes bevatten alleen onnodige voorraad voor je uitgedunde equipment. Als indiaan bezit je nog steeds hidden blades en je trouwe bijl. Alleen je gadgetriem is een stuk korter; een pistool kan er nog net vanaf als enig non-primitief wapen. Gelukkig verandert alles zodra je de spirit tree bereikt.

Predator’s Creed  

The Infamy is zeker geen ongeïnspireerd stukje DLC. Missies bevatten vaak een verrassende twist op de bekende Assassin’s Creed gameplay en over het algemeen ligt de moeilijkheidsgraad hoger. Niet in de laatste plaats omdat er een paar vette stealthmissies zijn bedacht. Zodra Connor het brouwsel drinkt krijgt hij namelijk de kracht van de wolf. Dat hij daarmee wolven kan oproepen is leuk, maar het hoogtepunt is z’n gave om onzichtbaar te worden! Dit geeft de rest van de DLC precies het shot nieuwe juice dat je verwacht voor de prijs.

The Infamy

De onzichtbaarheid laat je open en bloot vijanden assassinaten, maar tegen de prijs dat het in enkele seconden je levensbalk wegvreet. De Predator mode is dus een high risk, high reward move die je absoluut nodig hebt in de laatste missies. Je levensbalk opladen kan in bosjes en hooibergen, maar op het eind gooit Ubisoft nog even een curve ball met de herintroductie van waakhonden. Deze beesten maken je in een mum van tijd een kattenmens, want ze ruiken je op een kilometer afstand. De oplossing is om vlees neer te leggen zodat ze daar op af komen, maar in de praktijk werkte deze mechanic slecht. Ik had meer succes als ik met een grote boog om de rotbeesten heenliep. Over het algemeen slaagt Ubisoft met vlag en wimpel met deze DLC.

The Infamy

De aangenaamste verrassing is dat Ubisoft met dit korte avontuur teruggrijpt naar de roots van Assassin’s Creed. Minder gadgets, minder wapens, minder sidemissions en des te meer stealth. Het voelt fijn, al denk ik dat het nog niet genoeg is voor de diehard stealth liefhebber die Assassin’s Creed III liet liggen.

Conclusie

The Infamy is het eerste in drie DLC hoofdstukken en introduceert genoeg prikkelende nieuwigheidjes om een aanschaf te overwegen. Hou je echter niet van een abrupt eind, dan is het beter om nog even te wachten tot de andere chapters uit zijn, in maart en april.

REACTIES (20) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord