Afscheid van Mass Effect - De mooiste momenten in de serie 

Afscheid van Mass Effect - De mooiste momenten in de serie 2019-03-13T13:59:17
De gamewereld kan meedogenloos zijn. Niet elke game is een succes en niet elke studio weet zijn hoofd boven water te houden. In deze Serial neemt Alie afscheid van gesneuvelde ontwikkelaars en gameseries. Ze blikt in dit deel vol weemoed terug naar de 10 mooiste momenten in de Mass Effect-serie.

Laat ik meteen maar beginnen met enige nuance. Ik denk zelf niet dat Mass Effect dood is. Ik weet zelfs vrijwel zeker dat BioWare echt al wel weer nadenkt over een nieuwe game in de serie. Een echte aankondiging zal echter nog wel effe duren. Eerst mogen we immers aan de slag met Dragon Age 4.

Ik moet echter wel eerlijk toegeven dat Mass Effect: Andromeda de serie geen goed heeft gedaan. Ik vond het oprecht een vermakelijke game, maar de kritieken waren over het algemeen niet mals. Ik kan de angst dat de serie afgeschreven is die bij veel mede-gamers leeft daarom ook wel enigszins begrijpen.

Of het nu een echt afscheid is, of slechts een tijdelijk afscheid; wie kijkt er nou niet graag terug op een paar geweldige games. Zodoende presenteer ik jullie in deze feature de 10 mooiste momenten in Mass Effect.

Mass Effect-trilogie
      

De Citadel DLC fanservice

Je kunt eindeloos debatteren over het einde van de Mass Effect-trilogie. Persoonlijk vond ik het einde niet slecht, alhoewel ook ik graag wat meer had willen zien over de impact van mijn keuze. De meeste mensen hebben echter vooral moeite met het gebrek aan een “echt” afscheid van je partymembers. Het mag duidelijk zijn dat zij de Citadel DLC voor Mass Effect 3 nooit hebben gespeeld. Deze uitbreiding speelt zich vlak voor het laatste gevecht met de Reapers af en laat de hele crew een avondje lol maken. Wat volgt is een onvergetelijk moment vol dronken geouwehoer, onbeschaamde flirtages en emotionele interacties.
     

De zelfmoordmissie

De laatste missie in Mass Effect 2 is een van de meest zenuwslopende ooit. Nagelbijtend spannend zelfs! De hele crew reist af naar de Collectors om hen gezamenlijk een halt toe te roepen. Hoe succesvol je bent in deze missie is echter geheel afhankelijk van je voorbereiding. Alles wat je eerder in de game gedaan hebt, staat in het teken van deze missie. Sowieso een flink druk op je schouders, maar het wordt nog erger als je je bedenkt dat je crewleden echt dood kunnen gaan tijdens deze missie… En als ze sterven, dan is dat dus helemaal jouw schuld.

Citadel DLC
      

Crewmember quests

Mocht je nooit een BioWare-game gespeeld hebben dan snap je wellicht niet waarom het zo erg zou om tijdens de hierboven beschreven zelfmoordmissie een partymember te verliezen. De relatie met je crew is echter zo enorm kenmerkend voor de Mass Effect-games. Je bouwt echt een band met hen op. Daarom zijn juist de quests die je voor je crew doet het allerleukst, de zogenaamde loyalty missions. Ik moet hierbij als eerste denken aan een quest met Garrus. Tijdens een bezoekje aan de Citadel in Mass Effect 3 vraagt de Turian of je zin hebt om wat geks te doen, omdat de wereld immers toch bijna vergaat. Wat volgt is een super leuk moment met een trouwe vriend.
      

De Normandy SR-1

Een groot gedeelte van de Mass Effect-games speelt zich af aan boord van je ruimteschip. Gaandeweg gaat je schip zodoende ook een beetje als “thuis” voelen. Ik had dat vooral enorm met de Normandy SR-1 uit de eerste game. Daarom was het ook zo naar dat ik al aan het begin van Mass Effect 2 afscheid moest nemen van mijn schip… Kloterige Collectors… Alhoewel hun actie dus wel leidt tot een van de meest memorabele momenten in Mass Effect 2.

Normandy SR-1
      

De Illusive Man

Helaas overleeft Shepard de aanval op Normandy SR-1 zelf ook niet. De mensen van Cerberus brengen je echter terug naar het land der levenden en lappen je weer op. Aan het hoofd van deze organisatie staat de mysterieuze Illusive Man. Het moment dat je hem voor het eerst spreekt, staat me nog helder voor de geest. Niet eens zo zeer zijn onmenselijke ogen, maar vooral de gloeiende zon op de achtergrond. Deze backdrop maakt je interacties met de Illusive Man zoveel meer memorabel.
      

Gein en ongein

Ik schreef eerder al dat de Normandy een van mijn favoriete locaties in de Mass Effect-games is. Op een goede tweede plek staat de Citadel. Ik durf zelfs te stellen dat het mijn favoriete futuristische stad ooit is. Dat komt mede door alle ongein die je er kunt beleven. Weet je nog hoe je die irritante verslaggeefster een klap kon geven? Of hoe je alle winkeliers kon omkopen door een lovend berichtje in te spreken? Niets haalt het echter bij de epische aanblik van een ongemakkelijk dansende Shepard.

Illusive Man
       

I am Legion

De Mass Effect-serie draait om het maken van (moeilijke) keuzes. In dit punt en het volgende licht ik twee ingrijpende momenten uit. Te beginnen met het conflict tussen de Quarians en de Geth. De Quarians hebben geen goed woord over voor de door henzelf gecreëerde Geth. Wanneer je echter kennismaakt met hun afgevaardigde (Legion) blijkt alles toch niet zo zwart-wit. Wat volgt is een moreel dilemma. Het is mij gelukt vrede te bewerkstelligen. En alhoewel deze uitkomst vele malen beter is dan het alternatief, zal de conclusie waarin Legion zichzelf voor het eerst als een “ik” ziet me altijd bijblijven.
         

De zingende Salarian

Iedereen weet dat de Krogan nogal heetgebakerd zijn. Deze opvliegerigheid gecombineerd met een snelle voortplanting deed de Salarians ertoe besluiten om de Krogan zo goed als te steriliseren. Zoals je zult begrijpen, vinden de Krogan het alleen niet zo oké dat er maar moeilijk kleintjes geboren worden. Het is niemand minder dan je Salarian-crewmember Mordin Solus die met een geneesmiddel komt. Wanneer je het geneesmiddel wilt verspreiden, blijkt echter dat iemand zich zal moeten opofferen. Mordin twijfelt geen moment en biedt zich aan als vrijwilliger. De zingende Salarian was een van mijn favoriete personages, zodat je snapt dat ik ook dit moment niet snel zal vergeten.


       

Het einde van de trilogie

Eerder besprak ik al kort het einde van de trilogie. Niet perfect, maar voor mij wel bevredigend. Wat echter hoe dan ook veel meer memorabel is, is het gevecht dat aan de keuze van Shepard voorafgaat. Je ziet namelijk hoe alle rassen die je verenigd hebt, samenkomen om de aarde te verdedigen tegen de Reapers. Iedereen begraaft de onderlinge strijdbijlen tegen deze nietsontziende vijand. Het ruimtegevecht dat volgt, bezorgt elke sci-fi-fan kippenvel.
      

Een uistapje naar Andromeda

In alle hierboven beschreven mooie momenten besprak ik gebeurtenissen uit de originele Mass Effect-trilogie. Dat betekent echter niet dat Mass Effect: Andromeda niet memorabel is. Wat me meteen te binnen schiet, is de grote mate van bewegingsvrijheid. Zeker als je deze vierde game vergelijkt met zijn voorgangers laat Andromeda je veel meer vrij. Je kunt daadwerkelijk afreizen naar planeten, daar uit je ruimteschip stappen en uitgebreid de omgeving verkennen in de Nomad. Nee, ook deze Mass Effect-game zal ik niet snel vergeten.

Mass Effect Andromeda
       

De afscheid nemen van Serial

Afscheid van Telltale: de beste Telltale-games

Afscheid van Dead Rising: de vetste momenten in de serie
     

REACTIES (18) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord