13 horrorfilms die we na Friday the 13th als game willen zien 

13 horrorfilms die we na Friday the 13th als game willen zien 2017-05-13T12:32:14
Over twee weken wordt horror-icoon Jason Voorhees tot digitaal leven gewekt in een multiplayer slasher-game genaamd Friday the 13th: The Game. Klassiekers als bronmateriaal gebruiken? Marvins bloedlust wordt er alleen maar door versterkt, wat hem aanspoorde nog eens 13 horrorfilms te zoeken die hij graag in game-vorm zou ervaren.

O, horror. Het is geen geheim dat het misschien wel mijn favoriete genre is, want als ik ergens vrolijk van word is het de psychologische breakdown van mensen die in extreem fucked up situaties zijn beland. Verder doe ik het erg goed op feestjes. Toch, bangmakerij is leuk en welk medium is nou meeslepender dan games? Kijk maar naar een game als Resident Evil 7, waar de The Texas Chainsaw Massacre-invloeden van afdruipen, of het aankomende Friday the 13th: The Game, waarin het slasher-subgenre is omgetoverd tot een multiplayer-gimmick (de vraag is vooralsnog of het echt leuk wordt)! Dit fantastische filmgenre heeft een hoop te bieden voor ons favoriete medium, en hier zijn tien titels om die bewering te onderstrepen.
             

Nightmare on Elm Street      

Een verhaal waarin gewisseld wordt tussen een ‘normale wereld’ en een droomwereld, terwijl daarin de personages achterna worden gezeten door een afgebrande gek met dodelijke handschoenen... Waarom is hier recentelijk eigenlijk nog geen game van gemaakt? Overdag moet een stel tieners zien te dealen met hun geschifte dromen, als het even kan in een stijl a la Life Is Strange. Naarmate het verhaal vordert gaat het steeds kleiner wordende groepje tieners (los van elkaar natuurlijk) op zoek naar de man achter hun dromen, op zoek naar Freddy Krueger en de bron van zijn avocado-huid. Ik zie mezelf al in een donker gebouw achter een stel leidingen kruipen omdat Freddy zijn messen bot krast op de muren. “I’m your boyfriend now, hehehehehe.”


 

The Texas Chainsaw Massacre

Oké, de zwaar fucked up familie waarbij niemand een normaal kantoorbaantje heeft en het grootste tijdverdrijf mensen ontvoeren is, kennen we van Resident Evil 7. Zo ongeveer. Toch zou het fantastisch zijn om Leatherface achter je aan te hebben rennen met zijn kettingzaag, en mag de rest van de familie uhh… niet ontbreken - hebben ze wel een naam? Doet er niet toe, want hoe gruwelijk zou een scene zijn waarin je wakker wordt aan die iconische eettafel? Kom maar door!



Evil Dead

Veel van de titels op deze lijst zouden niet misstaan als Virtual Reality-ervaring, daarbij zit je immers helemaal in de game, maar Evil Dead leent zich het allerbeste. De setting van de film is namelijk lekker goedkoop en makkelijk te renderen in een game: een hutje in het bos, waarin de grootste dreiging een 'boek' is. De Necronomicon Ex Mortis, natuurlijk; Book of the Dead. Nadat de speler die vindt in de kelder gaat het helemaal fout met zijn vakantiegenoten, en moet de ene na de andere vijand afgeslagen worden. Een stukje psychologische horror zit hem in het opsluiten en bestrijden van geliefden en het vechten tegen bezeten, afgehakte handen. Iedereen wil daarnaast in VR zijn eigen hand eraf snijden met een kettingzaag, om daarna die kettingzaag aan je stompje te monteren. Om nog maar te zwijgen van de mogelijke komische noot, gegarandeerd als Bruce Campbell hoofdpersoon Ash inspreekt.


                      

The Cabin in the Woods

Deze film biedt een uitstekende opzet voor een game omdat het een genretwister is (kleine spoiler volgt!). Waar je een klassiek ' Cabin in the Woods' -verhaal verwacht van een groepje tieners dat wordt afgeslacht door een stel zombies, blijkt er meer aan de hand te zijn. Niet iedereen kon de twist waarderen, maar ik stond te glimlachen als een malle. Mede omdat ik een game voor me zag waarin de main badass van het groepje tieners helemaal losslaat en wraak gaat zoeken op de vele monsters die worden ingezet in hutjes als deze. Vampiers, zombiemeisjes, rare Japanse tentakelwezens; allemaal kunnen ze langskomen, en ik wil ze allemaal afmaken.

         
    

It Follows

Hier heb ik even over na moeten denken, maar op het laatste moment is It Follows toch maar aan de lijst toegevoegd. Het is zo’n gruwelijk goede film door zijn simpele maar ijzersterke concept van een onbekend wezen dat een meisje tot in de eeuwigheid stalkt. Niemand weet wat er gaat gebeuren wanneer het je eindelijk bereikt, laat staan wanneer het je aanraakt, maar in een semi-open wereld zou het wel erg leuk zijn om daar achter te komen. Of om de wereld te gebruiken en vallen te maken voor het wezen, om zo een einde te maken aan de nachtmerrie. Of natuurlijk om onwetende mannen en vrouwen erin te luizen en met ze naar bed te gaan. Uhh, zo wordt het doorgegeven. Echt.


             

Hannibal

Kannibalen zijn leuk, maar geen kannibaal is zo leuk als hannibaal. Uhh, Hannibal. Eigenlijk zou ik de serie liever dan de films tot een game vervormd zien worden. De relatie die hoofdpersonage Will Graham daarin heeft met Hannibal Lecter is verdomd interessant; knappe ontwikkelaar die dat succesvol in een point & click-achtige game weet te verwerken. Dat is namelijk wat Hannibal zou moeten zijn; een langzaam avontuur met meer gut wrenching beelden dan je schoonmoeders Instagram-account. Een intelligent spelletje waarin de speler Hannibal te slim af moet zijn, en natuurlijk zijn fantastisch georkestreerde moorden moet aanschouwen.



Let the Right One In

Kinderen doen het de laatste tijd wel goed, toch? The Last of Us heeft Ellie, Logan heeft X-24 en veel horrorfilms (The Shining, It) bevatten kinderen om ons even flink de stuipen op het lijf te jagen, en dat mogen games ook wel meer doen. F.E.A.R. bewees al eens dat het kan werken. Maar in Let the Right One In worden kinderen niet gebruikt om je op te jagen, ze zijn de hoofdpersonen. Toch, een klein maar niet zo klein meisje dat bloed drinkt en voor het eerst in een lange, lange tijd weer een vriend vindt, in een klein blond jochie met woedeproblemen? Dat klinkt leuk. Toch lijkt de kans klein dat een game waarin een klein blond kind bloed gaat tappen bij de lokale frietbakker voor zijn vampiervriendin, door de nodige keuringen en rating-systemen doorkomt. Een gamer mag hopen.


                   

The Innkeepers

Er mag ook wel wat paranormaal gedoe in dit lijstje sluipen. Dan maar in de vorm van The Innkeepers, een meer dan prima horrorfilm van Ti West (The House of the Devil, In a Valley of Violence). Twee innkeepers houden er een bijzondere hobby op na, ze zijn namelijk spokenjagers. Wanneer shit daadwerkelijk los blijkt te gaan in de kelder van het hotel waar ze in werken, sprint één van de twee al snel het hotel uit, wat de speler – in de gameversie natuurlijk – alleen overlaat in een gigantisch, krakend bouwwerk vol bovennatuurlijk gespuis. Lekker walking simulator-materiaal, dus.


                     

The Fly

JEFF. GOLDBLUM. Meer hoef ik eigenlijk niet te zeggen, maar vooruit. The Fly is eigenlijk een remake van The Fly, geregisseerd door legende Wes Craven en met in de hoofdrol niemand minder dan Jeff Goldblum. Hoe je de fantastische make-up van Chris Walace en Stephan Dupuis naar 3D-beelden zou moeten vertalen is een raadsel, laat staan het geniale acteerwerk van Goldblum. Toch, een game waarin de hoofdpersoon na een mislukt experiment langzaamaan transformeert in een grotesk vlieg-wezen biedt interessante psychologische horror, dat staat buiten kijf. Of het leuk is om als speler je vrouw en ongeboren baby te moeten ontvoeren om één wezen van jullie drie te creëren dat “menselijker is dan ik alleen”, is nog maar de vraag. Ik wil gewoon als de Brundlefly in de spiegel kunnen kijken en rondlopen.


                        

Invasion of the Body Snatchers

Klassieker dan klassiek: Invasion of the Body Snatchers is een hoogtepuntje van de filmgeschiedenis (zowel de originele film als de remake), en schreeuwt om een adaptatie in de vorm van een gewelddadige RPG. Plantachtige wezens komen naar de aarde om ons te dupliceren. Ze maken bestaande mensen na en kopiëren hun emoties en gedachten, en terwijl dat gebeurt verdwijnt al het menselijke uit iedereen om je heen. De Pod People die overblijven, de lege omhulsels van mensen, kunnen flinke scares opleveren. Om nog maar te zwijgen over de iconische hond met een mensengezicht. Pak de honkbalknuppel. 



Red State

Toegegeven, ik ben een groot fan van Kevin Smith – ook al zijn zijn films niet altijd even goed, compenseert hij met passie en al dat soort clichés. Red State is een van zijn betere films, met naast prima regiewerk en een stel indrukwekkende acteurs ook een ijzersterk en hilarisch concept. Want wat gebeurt er als een doorgeslagen religieuze familie (a la de Phelps van de Westboro Baptist Church) geen begrafenissen meer heeft om met 'God Hates Fags'-borden en verbale diarree bij te protesteren? Dan gaan ze zelf op zoek naar lichamen, en een game waarin je als hoofdpersonage wakker wordt in het midden van een bijbehorende kerkdienst, terwijl je op het punt staat om geofferd te worden, moet toch wat ontsnappingsplezier kunnen opleveren.



Frankenstein

Sinds ik Mary Shelley’s Frankenstein voor het eerst heb gelezen wil ik al een point & click-verhaal waarin de speler in de groteske huid van het monster van Frankenstein stapt. Een game waarin de mensheid tegen de hoofdpersonage is en hem afstoot puur en alleen om hoe hij er uit ziet - oké, en het feit dat hij een goddeloos, vaderloos en zielloos wezen is – kan leuke keuzes opleven. Een moreel feestje: laat je Frankensteins monster het monster worden waar iedereen hem voor aanziet, of neem je de moral high ground en zoek je je geluk ergens in de bergen? Ambitieuze titel om mee aan de slag te gaan, maar de monster-kwestie in het legendarische Frankenstein is alle moeite waard.


                  

Videodrome

In een fucked up realiteit waarin nieuwe media inderdaad het effect hebben waar kranten en radiostations in de jaren ’80 voor waarschuwen, wordt de speler van Videodrome: The Game door tv’s gesleurd naar de wereld van Videodrome. Je weet niet wat echt is en wat niet, en de geschifte beelden vliegen je links en rechts om de oren. Of het nou het smelten van je hand in de videoband-speler is (mag geüpdatet worden naar Blu-ray), of het groeien van een vagina op je buik waar je natuurlijk een videoband in stopt; Videodrome staat garant voor misschien wel de meest fucked up game-ervaring van je leven.

Honorable mentions: Braindead, Zombi 2, Hellraiser, Eraserhead, The Wicker Man, Martyrs, Lights Out, Don’t Breathe, Honeymoon, Kill List, Last House on the Left. Zijn er nog horrorfilms die jij per se als game wilt zien? Drop het hieronder!

REACTIES (12) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord