Wouters Top Twintig Films van 2017 

Wouters Top Twintig Films van 2017 2018-01-02T17:00:30

Het was het jaar van de Star Wars-film waar de meningen extreem over uiteen lopen. Het jaar waarin er eindelijk een blockbuster-superheldenfilm door een vrouw geregisseerd werd (Wonder Woman heeft overigens nèt niet m’n lijst gehaald), waarna een van de grootste smeerlappen in Hollywood geopenbaard werd. Het jaar dat Fox werd opgekocht door het steeds machtiger wordende Disney, de filmdustrie de slechtst scorende blockbuster-zomer sinds een decennium had en ik zwaar onder de indruk was van de volgende twintig films:
    

20. Your Name.

Deze anime-film heeft wat problemen met logica, maar het is zó prachtig getekend en kent zulke heerlijke, lieve characters, dat je ‘m dat met gemak vergeeft.

   

19. Brimstone

Geregisseerd en geschreven door de Nederlandse Martin Koolhoven, dus op deze intens mistroostige film mogen we best een beetje trots zijn. Koolhoven spaart z’n hoofdrolspelers voor geen moment en het is moeilijk vrolijk te worden van alle ellende die arme Dakota Fanning op haar dak krijgt door de fucking evil Guy Pearce (wiens poging een Nederlands accent te immiteren het enige, soort van, grappige is aan Brimstone), maar het twisty plot is bijzonder enerverend.
   

18. Brawl in Cell Block 99

Vince Vaughn is een brute baas in deze meedogenloze film waarin ultrageweld wordt ondersteund door droge coolheid.

   

17. Wind River

Niet de beste film van de Frontier-trilogie, waar het ijzersterke Sicario (nummer 4 in m’n Top 10 van 2015) en Hell or High Water (nummer 8 in m’n Top 20 van 2016) ook toe behoren, maar alsnog een snoeiharde film met scènes die aankomen als een schot van een jachtgeweer tegen je kevlar-vest.

   

16. Spider-Man: Homecoming

Check m’n review.
   

15. Baby Driver

Om eerlijk te zijn had ik van Edgar Wright een top tien film verwacht aangezien hij Scott Pilgrim vs The World geregisseerd heeft en dit één van m’n favoriete films allertijden is (nummer 1 op m’n Top Tien Films 2010). Neemt niet weg dat Baby Driver een heerlijk ritme heeft, ontzettend origineel is en meer stijl in z’n pinkie heeft dan de meest films in al hun drie akten bij elkaar.
   

14. Guardians of the Galaxy Vol. 2

Check m’n review.
   

13. The Disaster Artist

Extra leuk als je de film hebt gezien waar dit eigenlijk een gedramatiseerde making of van is; The Room. Zo niet, dan is het alsnog hilarisch om James Franco de onnavolgbare Tommy Wiseau te zien nadoen, gezellig met zijn broertje Dave in de andere hoofdrol.

   

12. Get Out

Heel de filmminnende wereld gaat hard op deze maatschappijkritische horrorfilm die als geen ander racisme aan de kaak weet te stellen (wat mij betreft nog beter dan Moonlight) en ik ga daar deels in mee. Want het opbouwende gevoel van ongemakkelijkheid dat langzamerhand verandert in onbehagen waarna het opklimt naar complete afschuw, dat is ongeëvenaard. Wel was ik wat minder onder de indruk van de climax, maar dat zou niemand moeten weerhouden om deze film te checken!
    

11. Thor: Ragnarok

Pure entertainment, een Marvel-comedy in de trant van Guardians of the Galaxy.
   

10. The Big Sick

Ik heb in jaren geen comedy gezien die humor en emotie zo extreem goed weet te balanceren als The Big Sick. Deze film doet wat 50/50 (nummer 4 op m’n lijst van 2011) deed met kanker, alleen dan op nóg subtielere en grappigere wijze. Natuurlijk uit de stal van Jud Appatow, de koning van de blockbuster-comedy. Kijk de trailer hieronder, maar weet dat de film ongeveer 1000 keer grappiger. Fuck ik heb echt gescháterd om The Big Sick!

   

9. It

Het is fucking moeilijk om in de voetsporen te volgen van een fenomeen zoals It, een miniserie waar zo’n beetje iedereen ouder dan 30 een trauma aan over heeft gehouden. Ik heb op heel jonge leeftijd ook nog eens het bronmateriaal gelezen van Stephen King (in het Nederlands, met de klinkende titel ‘Het’), maar had me geen betere moderne versie kunnen wensen van iets dat zo bepalend is geweest voor mijn jeugd. It heeft de belangrijkste elementen van het origineel intact gehouden en gemoderniseerd, terwijl het op geslaagd wijze nieuwe scènes toevoegt, om zo een heel nieuw publiek aan te spreken. Het is misschien geen enorm enge film, maar het is dan ook lang geleden dat ik voor het laatst echt peentjes heb gezweet in de bioscoop (later gebeurde dat wel met nummer 5 op deze lijst), dus dat had ik ook echt niet verwacht. Terecht een HIT, deze IT.
   

8. The Handmaiden

Okay ik voel me lichtelijk een perv dat ik deze film in m’n top tien heb staan, want dit is praktisch soft erotica. Een van de hoofdthema’s in The Handmaiden is namelijk seks maar boy, voor zover ik weet is dit onderwerp nog nooit smaakvoller behandeld en in beeld gebracht dan dit. Om deze film ‘prachtig geschoten’ te noemen is alvast het understatement van 2018 en het plot is precies zoals ik het wil: verrassend, nooit saai en vol met sterke dialogen tussen boeiende characters.

   

7. The Hero

Oud worden is kut maar The Hero is hier om het leed te verzachten doormiddel van een gevoelig drama met de fantastische Sam Elliot en Laura Prepon in de hoofdrollen. Goede tip van onze videoboy Matthijs!
   

6. Star Wars: The Last Jedi

Alle begrip voor mensen die moeite hadden met het nieuwe deel in de epic saga, maar ik ben totaal niet teleurgesteld. Star Wars is met The Last Jedi een nieuwe, verrassende weg in geslagen, iets dat broodnodig was na een remake van en een prequel op A New Hope. Toegegeven, ik moet ‘m nog wel voor de tweede keer zien…
   

5. mother!

Zéker niet voor iedereen, maar geen film is ooit zo dichtbij een nachtmerrie op het witte doek gekomen als mother!. Wat een bizarre rit en wat een bijzondere, bijna Goddelijke ;) creatie!
   

4. Hounds of Love

Deze Australische thriller is zo adembenemend spannend en ruggengraat bevriezend afgrijzenwekkend, dat je nog lange tijd een onbehaaglijk gevoel zal hebben als de aftiteling voorbij is. De langzame shots vol met broeiende geladenheid, de sick as fuck maar toch charismatische psychopaten in de hoofdrollen, de manier waarop gruweldaden wel of juist niet in beeld worden gebracht; als je volledig opgaat in Hounds of Love dan blijft die film maar geven en geven, ook al zal je je soms afvragen of je het wel wil hebben.

     

3. Logan

Just wow…
  

2. Manchester by the Sea

Normaal gesproken zou ik een drama zoals dit niet zo snel zo’n hoge notering geven, want ik houd toch meer van pure entertainment dan van iets waar je (bijna) van moet janken. Maar Manchester by the Sea heeft me zó diep geraakt, om redenen die ik nog steeds niet helemaal kan achterhalen, dat ik eigenlijk iedereen wil verplichten om deze te checken. Vind je het niks? Nou, misschien dat er ergens nog een tovenaar is die een hart voor je kan regelen. Manchester by the Sea raakte mij namelijk op plekken waar ik niet eens wist dat ik geraakt kon worden, met in de hoofdrol gewoon een simpele dude die probeert de juiste dingen te doen voor z’n familie. Één specifieke scène waarin hij, Casey Affleck, geconfronteerd wordt met z’n ex-vriendin, Michelle Williams, is zo’n bijna bovenmenselijk knap staaltje dramatisch acteren, dat ik er simpelweg van volschoot. En deze film kent nog veel meer van dat soort pareltjes. Echt, écht een meesterwerk.

    

1. Blade Runner 2049

Denis Villeneuve, de regisseur van Arrival (nummer 2 op deze hier) en het eerdergenoemde Sicario, is een fucking genie! Hoewel ook de director of photography (de legendarische Roger Deakins) een speciale vermelding verdient voor het oogverblindend mooie scifi-juweeltje dat Blade Runner 2049 is geworden. Net zoals bijvoorbeeld in Mad Max: Fury Road (m’n nummer 1 van 2015) is praktisch elk shot van deze film inlijstwaardig, terwijl het plot vrij simpel maar fascinerend is gehouden. Dit is een ingetogen, trage film, net zoals z’n voorganger, dus verwacht geen 15 shots aan laser-gevechten die per seconde op je netvlies gejankt worden, maar dat is precies waar Villeneuve zo goed in is: (atmo)sfeer en een soort gortdroge spanning. De meningen zijn verdeeld over Blade Runner 2049, maar ik vind het een van de beste sequels ever, eentje die iets anders durft te doen terwijl het toch geslaagd voortborduurt op wat z’n voorganger zo goed maakte. Kan niet wachten om deze film in 4K te zien, want volgens mij glijd ik dan in vloeibare vorm van m’n bank uit puur genot.

   

Moet nog zien:
Lady Bird, The Shape of Water, Personal Shopper, Phantom Thread, Paddington 2, Kedi, The Florida Project, Nocturama, Call Me By Your Name, The Killing of a Sacred Deer.

Nèt deze lijst niet gehaald:
Colossal, Free Fire, Moonlight, A Ghost Story, Life, Good Time, Dunkirk en It Comes at Night

REACTIES (84) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord