Uncharted 4: Drake’s Reception 

Uncharted 4: Drake’s Reception 2012-09-17T13:00:40
Het waren een paar erg leuke weken voor mensen die helemaal niets met de Uncharted-franchise hebben. Enkele gamesmedia waren namelijk kritischer over Uncharted 3 dan Sony aanvankelijk dacht. Een recensent bij Eurogamer bijvoorbeeld, gaf Drake’s derde avontuur een 8. De kritische recensenten zetten in hun stukken doorgaans niet zomaar scherpe kanttekeningen bij het avontuur op zich.

Het waren een paar erg leuke weken voor mensen die helemaal niets met de Uncharted-franchise hebben. Enkele gamesmedia waren namelijk kritischer over Uncharted 3 dan Sony aanvankelijk dacht. Een recensent bij Eurogamer bijvoorbeeld, gaf Drake’s derde avontuur een 8. De kritische recensenten zetten in hun stukken doorgaans niet zomaar scherpe kanttekeningen bij het avontuur op zich. Nee, het lijkt wel alsof ze allemaal hebben afgesproken dat ze de kern van de Uncharted-gameplay deze keer gaan tackelen. Dat terwijl die gameplay toch nagenoeg hetzelfde is gebleven sinds de eerste Uncharted. What’s up with that?

Maar nee, ik ga mijn kostbare blogruimte niet spenderen aan zoiets triviaals als het reviewen van een review van een site waar ik doorgaans zelden reviews van lees (hij is grammaticaal correct, check maar!). In plaats daarvan ga ik iets doen dat misschien wel het tegenovergestelde is. Toegeven dat Uncharted 3 niet perfect is! Hij is perfecter dan Uncharted 1 en 2 - ik kan het weten want ik heb ze alle drie doorgespeeld, met plezier zelfs – maar ook dan valt er genoeg aan het perfect vormgegeven product op te merken…

Uncharted is qua gameopzet namelijk altijd al een heel erg beperkt spel geweest. Het pad is van tevoren bepaald, inclusief het tempo en als je ook maar één keer anders denkt dan de Naughty Dog-developers – als je ook maar één klimroute anders wil verkennen of de verkeerde bocht inslaat terwijl een vloedgolf je nadert, kleurt het beeld grijs en speelt er iemand in de achtergrond op een Arabische toeter die je na je derde dood in zijn of haar anus wil douwen.

Maar goed, deze beperkte gameplay heeft Naughty Dog dus bijna tot perfectie weten te polijsten. Het aantal frustratiemomentjes is in deel 3 tot een minimum beperkt. Ik vraag me alleen af wat de ontwikkelaar nu wil gaan doen met de franchise. Nog meer filmische en dus beperkte gameplay? Maar waarom maken ze dan geen echte film en laten ze ons tien euro betalen in plaats van zestig?

Ik denk dat die vijftig euro gerechtvaardigd wordt door in Uncharted 4 de speler meer vrijheid te geven. Nee, dan bedoel ik niet zoals in Skyrim of Saints Row: The Third, maar op een eenvoudigere manier. Als voorbeeld wil ik graag een van de – naar mijn nostalgische mening – beste games ooit gemaakt noemen: Mega Man X.

Ja lach maar! Ik heb deze SNES-klassieker helemaal kapot gespeeld, inclusief zijn meesterlijke remake op de PSP. Bovendien verschillen de games minder dan je denkt. In beide spellen speel je een mannetje waarmee je voornamelijk moet klimmen en schieten, en ik weet zeker dat Nolan North de stem van Mega Man zou inspreken als Capcom de moeite nam een nieuw deel te ontwikkelen. Mega Man X is net als zijn vrolijkere voorgangers een spel waarin je meerdere locaties kan bezoeken door eindbaasportretten te selecteren. Uncharted 4 heeft niet zoveel eindbazen nodig, maar waarom zou Nathan Drake niet uit meerdere locaties mogen kiezen tijdens de game?

In een making-off van de laatste Uncharted, zeggen de developers (niet zonder trots) dat ze sommige scenario’s al vóór het ontstaan van een script hadden ontworpen. Dat merk je tijdens het spelen, want de argumentatie om sommige locaties te bezoeken heeft soms een hoog bullshitgehalte. Waarom maakt Naughty Dog het zichzelf niet makkelijker en geeft het Drake aan het begin een handvol vage aanwijzingen naar exotische locaties? Vervolgens gaat ie dan à la Cole Phelps in z’n notitieboekje met potlood langs een paar foto’s of ansichtkaarten van de levels.

Maar er is meer! In Mega Man X loont het namelijk weldegelijk als je de gebieden in een bepaalde volgorde uitspeelt. De speciale wapens die je van eindbazen krijgt, kunnen extreem effectief zijn tegen andere eindbazen. En als je eindbaas A op zijn luchtschip versloeg, bleken brokstukken van het voertuig op de krachtcentrale van eindbaas B te zijn neergestort! Daarbovenop zaten de levels bomvol upgrades en geheimen. Wie ze allemaal vond kon op een moeilijk bereikbare plek zelfs Ryu’s Hadouken krijgen als one-hit kill wapen.

Niet dat Uncharted deze principes een op een moet overnemen, maar het wil een action-adventure zijn. Dat actiegedeelte geloof ik wel, er valt echter in een strak geregisseerde singleplayer nog maar weinig te avonturen.

Om de cirkel even rond te maken, ik beweer niet dat de Uncharted-games kut zijn. Daarvoor heb ik te veel plezier beleefd aan hun singleplayers. Wat ik wel beweer is dat de beperkte gameplaymechanieken hun hoogtepunt wel bereikt hebben met deel 3, en dat er nog genoeg ruimte is om die mechanieken uit te breiden in toekomstige iteraties. Wat ik absoluut zeker weet is dat Naughty Dog het talent heeft om Uncharted 4 meer vrijheid en dus avontuur te geven. Sinds Crash Bandicoot heb ik elke game die ze ooit maakten uitgespeeld en geloof me dat ze voor grotere uitdagingen zijn geslaagd. Misschien dat Jak 2 daarom ook mijn favoriete Naughty Dog-game blijft.

REACTIES (21) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord