Nieuwe PU.nl redactrice: Alie 

Nieuwe PU.nl redactrice: Alie 2013-11-11T17:02:14

We hebben nieuw personeel! Ze heet Alie (dat is Oud-Hollandsch voor Alexandra) en ze gaat deze week haar eerste artikelen voor PU.nl schrijven. Maar voordat we d'r in het diepe flikkeren met reviews, N8W8en en features, geven we haar eerst de kans zichzelf rustig te introduceren middels een blog. Want waarom nou zij? Nou, hierom:

9.30 uur. OMFG! Dat is mijn eerste gedachte. Normaal gesproken ben ik niet zo’n ochtendmens (understatement of the century), maar vandaag is opstaan no problemo. Ik heb toch amper een oog dichtgedaan. Over een paar uurtjes ga ik mijn helden ontmoeten. Ergens in mijn achterhoofd hoor ik me er bewust van te zijn dat het ook maar ‘gewone’ mensen zijn, maar ik wil dit zozozozozo graag dat logisch denken mission gefaald is.

12.40 uur. Met een bonkend hart parkeer ik mijn Ford Ka (a.k.a. Brammetje). Wanhopig probeer ik mijn klamme handen te laten stoppen met trillen. Ferm spreek ik mezelf toe: ‘kom op Aal, get a grip, doe normaal en keep calm!’ Verspilde moeite though, want ik zweer dat ik mijn knieën hoor knikken als ik uitstap.

13.00 uur. Daar zit ik dan aan tafel met de mannen wiens werk ik al jáááren lees: Jan, Wouter en Tjeerd. Met grote schrikogen kijk ik ze aan (denk: fluffy konijn gevangen in de koplampen van een 4x4). ‘Wat mijn favoriete game van het afgelopen jaar was?’ Mijn kopje koffie trilt in mijn handen. ‘Wat voor consoles ik thuis heb staan?’ Voor mijn ogen dansen sterretjes. Niet bepaald mijn gedroomde finest moment, waarin ik zou shinen als een baas.

14.00 uur. Juichend loop ik terug naar Brammetje. Wat een opluchting. Ze vonden mijn sollicitatiebrief echt leuk (en het gesprek blijkbaar niet al te verschrikkelijk). IK MAG AAN DE SLAG VOOR PU.NL! /Victory dance.

Alie

Het is ondertussen een week geleden dat ik langs mocht komen op de redactie, twee weken geleden dat Jan een voicemail bericht bij me achterliet en iets meer dan een maand geleden dat ik urenlang keihard zat te zwoegen op mijn sollicitatiebrief.

To be honest: stiekem was ik best wel tevreden over mijn sollicitatiebrief. Zo had ik de briljante ingeving om mijn brief in een gephotoshopt GTAlie hoesje te versturen. En had ik voor mijn Kulum over de bingo sowieso de AKO-literatuurprijs moeten krijgen. Toch had ik srsly niet verwacht dat het me mijn droombaan zou opleveren. Zelfs nu ik deze blog aan het tikken ben, kan ik het nog amper geloven. Want ja, je bent inderdaad mijn eerste blog aan het lezen (lijst hem in - collectors item). En zo’n eerste blog is natuurlijk uitermate geschikt om mezelf aan jullie te introduceren (vindt Wouter in ieder geval). En wat werkt er nou beter dan een gezellige trip down memory lane?

Het was pakjesavond 1989. Ik was toen vier jaar oud (yes, I be that old) en ontzettend onder de indruk van die grote juten zak voor mijn neusje. Vol verwachting scheurde ik het papier van een imposant uitziend pakje. En daar was ie dan: mijn NES inclusief mijn eerste Zelda <3. (Nog bedankt mams en paps!) Vanaf dat moment was mijn toekomst eigenlijk al set in stone, want nu, 24 jaar later, is er nog altijd niets waar ik blijer van word dan gamen.

Sinds die bewuste pakjesavond heeft Nintendo een speciaal plekje in mijn hart. Zo kan er nog altijd niks tippen aan de Zelda’s en Pokémons van deze wereld, en ook Okami, de Metroid Prime serie en de Paper Mario’s vind ik echte shiny pareltjes. Maar naast Nintendo fangirl ben ik inmiddels ook een echte PC gamer (nou ja, laptop gamer in mijn geval). Mijn Delletje en ik zijn onafscheidelijk. RPG’s en MMO’s zijn echt ons ding. Zo heeft hij me zien huilen om het einde van de Mass Effect serie en me World of Warcraft laten ontdekken. Met mijn femShep redde ik het heelal en met mijn combat rogue en resto druid was ik vrouwe en meester van de battlegrounds.

Alie en Ed

Ja, oplettende lezer, dat las je goed hierboven: een zin in de verleden tijd. Want helaas botste mijn grootste passie ook wel eens met zaken irl. Zo heb ik vijf mensenlevens over mijn studie psychologie gedaan (lees: geslackt). Achteraf had ik me al veel eerder moeten beseffen dat het luisteren naar loonies niks voor mij is. Was ik maar meteen journalistiek gaan studeren, want dat was wat ik eigenlijk altijd al wilde doen. En nu, na twee jaar flink bikkelen, ga ik morgen mijn bul ophalen, yay!

Uiteraard moest ik met mijn passie voor gamen en schrijven wel solliciteren bij de PU. En nu ik aan de slag mag voor deze epicly awesome en legendary website mag ik beide weer volop doen! (Beware again mede WoW spelers.) Dus wat blijkt? Alle spreekwoordelijke clichés kloppen als een bus. Wie niet waagt, niet wint; nooit geschoten, altijd mis; en stel niet uit tot morgen, wat je vandaag kunt doen. Want I’m living my dream. Ik ben Alie en dit was mijn eerste blog! :D

p.s. Hier nog een tip voor jullie eigen sollicitaties: dreigen met het spammen van qoutes van Peter Molyneux en het beloven van mokkataart maken indruk.

Alie en Power Unlimited

REACTIES (338) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord