Het oog wil ook wat 

Het oog wil ook wat 2012-09-28T14:08:19

De Wii U. Ik kan niet wachten. Nog nooit in mijn leven ben ik teleurgesteld geraakt door een console van Nintendo, dus ik betwijfel dat dit de eerste keer wordt. En ondanks dat ik mede van Nintendo hou omdat ze altijd zo goed weten te innoveren, zou ik de Wii U het geld alleen al waard vinden om Nintendo’s uitgemelkte franchises eindelijk in high definition te kunnen ervaren. Mario, Zelda, Metroid, Smash Bros., Pikmin, Pokémon... Ik wil het allemaal. Sterker nog, als ze qua gameplay precies hetzelfde in elkaar steken als hun vorige iteraties, dan ben ik er ook nog wel blij mee, hoor. Such is the life of a dedicated fan.

Eén ding vind ik echter wel verschrikkelijk aan dat ding: het design.

Ugh, wat is dat apparaat toch ontzettend inspiratieloos, saai en lelijk. Het ding is bijna identiek aan de Wii, maar dankzij de rondere vormen oogt het een stuk logger. En het mist de stand, waarmee je ‘m ‘rechtop’ kunt zetten, wat de Wii nog zo’n stoer, fier uiterlijk gaf. Nee, de Wii U verdient geen schoonheidsprijsje; ik heb in de jaren ’90 externe cd-rom-spelers gezien die er beter uitzagen dan Nintendo’s nieuwste. Jammer. Vooral omdat zelfs de laatste versie van de Xbox 360 er beter uitziet, en dat terwijl de consoles van Microsoft vroeger altijd berucht waren door hun haast beledigende lelijkheid.

Waarom de esthetische ‘kwaliteiten’ van de Wii U mij extra veel pijn doen is omdat Nintendo tot op heden nog de enige consolemaker was wiens producten er ook nog enigszins uitzagen als spelapparaten. Vandaag de dag wordt het als een minpunt gezien als een multimediaal apparaat de indruk wekt ‘een stuk speelgoed’ te zijn, maar bij consoles vind ik dat juist fijn. Toegegeven, de NES was een lelijk grijs blok, maar de Famicom, Super NES en Nintendo 64 zagen er stuk voor stuk uit als vermakelijke high-tech stukjes speelgoed waar je andere stukjes speelgoed instak om dan, eh, tja, lekker te kunnen spelen.

Zelfs bij de concurrentie van vroegah, SEGA, zag je al dat ze zich enigszins probeerden te distantiëren van de speelgoed-look, door hun consoles stoer en zwart te maken. “Wij maken geen schattig speelgoed, wij maken stoere apparatuur!”, aldus de Master System, MegaDrive en Game Gear. Maar Nintendo? Geen pretenties. “Wat wij maken is leuk om op te spelen”, schreeuwden hun apparaten. En hun absolute meesterwerk was zonder twijfel de GameCube. Wat een geweldige, prachtige, heerlijke console was dat toch. Die vorm, die kleur, die hendel, dat klepje, die heerlijke kleine schijfjes, die bijna perfecte controller, dat koddige opstartscherm... Mensen, ik mis de GameCube oprecht heel erg. Het was de mooiste console. De meest ‘console‘ console. De laatste echte console.

Alles wat tijdens en na de GameCube kwam was geen ‘echte console’ meer. Nee, het waren multimediale apparaten die naast games ook films en muziek konden afspelen. Het waren ‘entertainment devices’, geen ‘video game consoles’. En dat zag je af aan het design. De PlayStation 2 begon hier natuurlijk mee. Die zwarte, strakke kolos was prachtig als je ‘m rechtop zette. Prachtig en trots, vooral naast je mooie nieuwe tv, en vooral ook omdat ie dvd’s kon afspelen. Ik kan me dan ook nog goed herinneren dat ik ‘m al vrij vroeg na de launch wist te bemachtigen - voor een gulden of 1149 - en dat ik toen visite kreeg. “Zo, is dat een soort kunstzinnige videorecorder ofzo?”, vroeg die kennis aan me, kijkend naar mijn gloednieuwe PlayStation 2. Ik keek ernaar en vond ‘m gelijk een stuk minder mooi. “Zoiets, ja”, zei ik, voordat ik het apparaat aanzette om SSX te showcasen.

Enfin, de Wii U. Ik wil hem. Ik wil hem heel erg graag. Ik ga van dat ding houden met heel mijn hart en ziel, en ik kan niet wachten tot ik hem uit die doos mag graaien en onder mijn tv mag zetten. Ik ga glimlachen als een klein kind wanneer ik hem voor het eerst opstart en mag genieten van al die leuke nieuwigheden die bij een nieuwe console komen kijken. Maar ik zal vooral genieten van de GamePad en van de games. Niet van de console zelf. Net als mijn PlayStation 3 en Xbox 360 zal ik de Wii U zelf nauwelijks aandacht gunnen. Want het zijn geen consoles meer, het zijn zwarte stukken technologie die er vooral niet meer mogen uitzien als speelgoed.

*zucht*

Ik mis je, GameCube. Zo ontzettend veel.

REACTIES (47) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord