Games zijn te makkelijk 

Games zijn te makkelijk 2014-02-17T16:23:55

Afgelopen week heb ik Naruto: Veelstelangesubtitel gespeeld voor een Review. De game was best tof, maar ook best simpel. Dat zette me een beetje aan het denken, want ik kon me niet echt meer herinneren dat ik een spel speelde dat écht moeilijk was. Zo’n game waarbij je zo vaak op het punt staat je controller weg te smijten dat zelfs de meest kamillige thee je niet meer rustig krijgt. Zo’n game waarbij je hetzelfde voelt als bij een kater, maar dan in plaats van zweren dat je nooit meer drinkt, zweer je dat je nooit meer een spel aanraakt. Zo’n game als Dark Souls!

De laatste weken zie ik overal Dark Souls om me heen, en dan bedoel ik niet dat mijn leven opeens is veranderd in een Evanescence fanclub. Deel twee steekt zijn onvergeeflijke hoofd al om de hoek, maar ik had het eerste deel nog niet eens gespeeld, dus daar moest maar eens verandering in komen. Een vriend van me had hem nog liggen, dus die kon ik zo meenemen. Het was het begin van het einde...

Dark Souls

Ik heb Dark Souls nu zo’n 8uur gespeeld in twee dagen (maar wanneer dit blog online staat vast al vele malen langer) en ik BEN NOG PRECIES NERGENS! Ik heb een baas verslagen en nietige pijltjes geschoten naar een vuurspuwende draak. Die die dingen overigens van zich afschudde alsof het tandenstokers gemaakt van watten waren. De fuck! Elk gangetje en tunneltje ken ik ondertussen op mijn duimpje omdat IK ER LETTERLIJK TIENTALLEN KEREN DOORHEEN HEB GELOPEN! Skeletje hier, ratje daar, het zit allemaal in de map in mijn hoofd, want Dark Souls is verder volledig kaartloos.

Die shit is vet moeilijk, en dat is zeldzaam en vervelend, maar ow zo fijn als je eindelijk vooruitgang boekt. Zelden ben ik zo blij geweest als wanneer ik voorbij 5 nietige minions ben gestiefeld zonder een Estus Flask te gebruiken. Maar op het moment dat je denkt ‘hey, ik word eindelijk beter’, loop je een verkeerde deur door en slaat een gast met een knuppel je hersenpan door drie verdiepingen naar beneden. Verdomme! In Dark Souls krijg je steeds de wind van voren alsof je rondjes loopt in een orkaan, en wanneer je denkt dat het rustig is, sta je slechts in het oog van de shitstorm.

Dark Souls

Dark Souls schudt de masochist in eenieder wakker. Die masochist waarvan niemand wist dat hij er een in zich had. Je straft jezelf in de hoop op een beloning en die beloning is niet sterven... De ergste honger maakt zelfs rauwe bonen zoet zullen we maar zeggen. Maar het zou een voorbeeld voor veel ontwikkelaars moeten zijn. Ik snap ook wel dat de doelgroep voor de meeste games niet ‘de 16-jarige masochist’ is, maar we vertroetelen de jeugd. We verdrinken ze in gemakzucht, maar als je ergens makkelijk en opgelucht adem kan halen, dan is het wel in een zwembad vol gemakzucht.

Ik ben voor moeilijkere games, want als je verkooppraatje ‘deze shit is vet moeilijk’ is, dan is er iets mis met de industrie. Moeilijk zou niet een van je unique selling points moeten zijn, net zoals realistische vis A.I. dat niet moet zijn; het zou vanzelfsprekend moeten zijn dat je een game niet uitspeelt door een blinde epileptische baby over je controller te laten kruipen, maar zelf moeite moet doen!

REACTIES (99) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord