Call of Duty, de ideale budgetgame!
Het is voor veel gamers een bekend tafereel: de stapel spellen naast je televisie kan je niet langer bekoren, je bent toe aan iets nieuws. Helaas zitten er meer condooms dan bankbiljetten in je portemonnee, dus het moet wel een goedkope game zijn. Een (tweedehands) spel van twintig, dertig euro, dat moet nog net kunnen. Voor mij is dit altijd het perfecte moment om de nieuwe Call of Duty aan te schaffen. Want die shit bij launch kopen? No way, José!
Wanneer ik zestig euro uitgeef aan een game, dan verwacht ik waar voor mijn geld. Ik wil verrast worden door vernieuwende gameplay. Ik wil weggeblazen worden door grafische pracht en praal. Ik wil genieten van coole verhalen en memorabele personages. Ik wil, kortom, bevredigd worden in mijn gamebehoeftes, en Call of Duty voorziet me daar gewoonweg niet (voldoende) in.
Begrijp me niet verkeerd, ik heb niks tegen Call of Duty. De spellen zijn best leuk. Maar zestig pegels neertellen voor een gerecycled kliekje? Sorry, daar pas ik voor. De CoD-engine en -formule zijn al een jaar of vier, vijf hard aan vernieuwing toe. Ik zie in ieder geval weinig verschil in graphics en gameplay tussen de eerste Modern Warfare en Black Ops. Het is de bekende achtbaanrit, met veel gescripte bombarie en een eindeloze stortvloed aan bijkans identieke vijanden. Bij Call of Duty 2 vond ik het nog supervet, bij Call of Duty 3 dacht ik al ‘Hé, dit heb ik eerder gespeeld’, en tegenwoordig is het alsof ik een overhemd strijk: een routineklusje dat toch gedaan moet worden.
Gek genoeg heb ik wel alle Call of Duty-delen gekocht en uitgespeeld, al is het dus steevast een x aantal maanden na launch. Het blijft gewoon prima hersenloos budgetvermaak, en in een uurtje of zeven à acht cruise je (uiteraard op Veteran!) wel door de singleplayer heen. CoD biedt het bekende hamburger-effect: twee minuten nadat je het smakelijke broodje op hebt, ben je vergeten wat je gegeten hebt en heb je alweer honger. De multiplayer laat ik overigens al jaren links liggen. Huilende kinderen, n00btubes en ongebalanceerde spray-and-pray gameplay: het is niet echt mijn koppie thee.
Maar goed, wanneer je dus straks, ergens rond mei 2012, uitgekeken bent op Modern Warfare 3, denk dan aan Graddus: ik neem die shit graag voor een zacht prijsje van je over. Tot die tijd geniet ik toch echt liever van titels als Deus Ex, Dark Souls, Dead Island en Skyrim…
REACTIES (96)