Afgestompt door de actie 

Afgestompt door de actie 2013-02-23T15:31:47

Ik heb in principe niks tegen hersenloos geknal. Sterker nog, ik ben ermee opgeroeid. Van games als Duke Nukem, Doom en Wolfenstein leerde ik het klappen van de zweep. Naarmate de tijd vorderde, evolueerde mijn smaak echter. Titels als Half-Life lieten me beseffen dat first-person shooters veel meer kunnen zijn dan alleen je magazijn op tegenstanders legen.

smart gamerMettertijd heeft het FPS-genre natuurlijk een natuurlijke evolutie ondergaan. Deus Ex, GoldenEye 007 en Resident Evil 4 koppelden allemaal – in meer of mindere mate – klassiek geblaf aan hersenactiviteit. Een puzzeltje hier, een stealthy sectie daar: als een razende roeland door de games racen was er niet meer bij.

Tot een paar jaar geleden. Want opeens was daar Call of Duty, een olifant in een porseleinkast  die aantoonde dat het grote publiek helemaal niet zit te wachten op spellen waarin je geduldig en tactisch te werk moet gaan. Ontwikkelaars haakten snel op de trend in, en de klonen (Hour of Victory, Conflict: Denied Ops, Turning Point: Fall of Liberty etc.) waren niet aan te slepen.

Tegenwoordig is de hersenloosheid zó ver gevorderd, dat zelfs gameseries uit genres die van oudsher helemaal niet gericht waren op knallen, hiervan ineens een aanzienlijk deel van de ervaring hebben gemaakt. Ik noem een Resident Evil 6, een Dead Space 3 en zelfs een Mass Effect 2/3. Zijn we als soort inmiddels dan echt dusdanig afgegleden dat we massaal de aandachtspanne van een demente goudvis hebben? Sure, de graphics zijn mooier, maar ik speel tien keer liever Hitman: Blood Money of Splinter Cell: Chaos Theory dan de nieuwste titels van deze voormalige stealthseries.

Ik ben dus ff helemaal klaar met de hele actiehype. Letterlijk afgestompt en murw gebeukt. Weet je, het beste FPS-wapen zou niet een geweer moeten zijn, maar je brein. Resultaat is meer uitdaging, meer afwisseling en uiteindelijk ook meer bevrediging. Het is de reden dat ik zo geniet van shooters als Crysis 3 en BioShock: ze smeken je om het rustig aan te doen, de wereld in je op te nemen en te genieten. Als een dolle derwisj tekeer gaan? Dat doe je maar in je eigen tijd!

Daarnaast betekent de hele steeds-meer-op-actie-gerichte-ontwikkeling feitelijk involutie – exact het omgekeerde van wat we willen bereiken, niet? Want als we niet oppassen, is de cirkel binnenkort rond en zijn we feitelijk terug bij af: met louter shooters waarin je puur en alleen stortvloeden aan vijanden killt. Niks mis mee, maar ook zóóó jaren ’90...

doom

REACTIES (75) 

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord